مطالعه هیسترزیس و فاکتور مقاومت قرنیه در دژنراسیون حاشیهای شفاف قرنیه با دستگاه تحلیل کننده پاسخ چشمی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 فوق تخصص قرنیه، دانشیار چشم پزشکی، مرکز تحقیقات قرنیه، بیمارستان چشم پزشکی خاتم الانبیاء، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

2 دکترای تخصصی اپتومتری، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران--مرکز تحقیقات عیوب انکساری چشم، دانشکده علوم پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

3 مرکز تحقیقات عیوب انکساری چشم، دانشکده علوم پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

4 دانشجوی دکترای تخصصی اپتومتری، گروه آموزشی اپتومتری، دانشکده علوم پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

5 دانشجوی کارشناس ارشد اپتومتری، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

چکیده

هدف:
هدف این پژوهش، مطالعه برخی پارامترهای بیومکانیک قرنیه شامل هیسترزیس و فاکتور مقاومت قرنیه‌ای در دژنراسیون حاشیه‌ای شفاف  قرنیه با دستگاه تحلیل کننده  پاسخ چشمی می‌باشد.
روش بررسی:
این مطالعه توصیفی براساس اطلاعات موجود در پرونده پزشکی بیماران از ژانویه سال 2013 تا اکتبر 2015 انجام شد و  تعداد 102 چشم از 63 بیمار 20 تا 50 ساله در این مطالعه وارد شدند. تشخیص دژنراسیون حاشیه‌ای شفاف قرنیه  براساس معاینات بالینی و تصویربرداری‌های پاراکلینیک شرط ورود به مطالعه و معیارهای خروج شامل سایر بیماریهای قرنیه‌ای، خشکی چشم شدید، گلوکوم، استفاده از داروهای چشمی، حاملگی یا شیردهی، بیماریهای سیستمیک، جراحی چشمی قبلی،  سن بالای 50 سال و چشمهای مشکوک به سایر اکتازی‌های قرنیه‌ای بودند. مقادیر هیسترزیس، فاکتور مقاومت قرنیه‌ای و سایر پارامترهای خروجی دستگاه تحلیلگر پاسخ چشمی استخراج شدند و با استفاده از نرم افزار SPSS مورد آنالیز آماری توصیفی و تحلیلی قرار گرفتند.
یافته‌ها:
در بررسی مقادیر خروجی از دستگاه تحلیلگر پاسخ چشمی در کل افراد تحت مطالعه، میانگین‌ (±انحراف معیار) هیسترزیس قرنیه‌ای 1/47±9/18، فاکتور مقاومت قرنیه‌ای 1/72±8/48، فشار داخل چشمی جبران شده قرنیه‌ای 3/08±14/58 و فشار داخل چشمی مرتبط با گلدمن 3/42±12/38 میلیمتر جیوه بدست آمدند. همچنین برای هیسترزیس قرنیه‌ای (0/12=p) فشار داخل چشمی جبران شده قرنیه‌ای (0/37=p) و فشار داخل چشمی مرتبط با گلدمن (0/07=p)  میان دو گروه مرد و زن، اختلاف معناداری وجود ندارد اما برای فاکتور مقاومت قرنیه‌ای میان دو گروه مرد و زن، اختلاف معناداری (0/01=p) وجود دارد.
نتیجه‌گیری:
این مطالعه، مقادیر طبیعیهیسترزیس و فاکتور مقاومت قرنیه‌ایحاصل از دستگاه تحلیل کننده  پاسخ چشمی را برای دژنراسیون حاشیه‌ای شفاف قرنیه نشان می‌دهد. این نتایج می‌توانند در ارزیابی بیومکانیک قرنیه بعنوان یک شاخص در فرآیند تشخیص و درمان این بیماری مورد استفاده قرار گیرند. 

کلیدواژه‌ها

موضوعات


  1. Krachmer JH. Pellucid marginal corneal degeneration. Arch Ophthalmol 1978; 96: 1217–21.
  2. Sridhar MS, Mahesh S, Bansal AK, Nutheti R, Rao GN. Pellucid marginal corneal degeneration. Ophthalmology 2004; 111(6): 1102-7.
  3. Sridhar MS, Mahesh S, Bansal AK, Rao GN. Superior pellucid marginal corneal degeneration. Eye (Lond) 2004; 18(4): 393-9.
  4. Basak SK, Hazar TK, Bhattacharya D, Sinha TK. Unilateral pellucid marginal degeneration. Indian J Ophthalmol 2000; 48(3): 233–234.
  5. Dundar H, Kara N, Kaya V, Bozkurt E, Yazici AT, Hekimhan PK. Unilateral superior pellucid marginal degeneration in a case with ichthyosis. Cont Lens Anterior Eye 2011; 34(1): 45-8.
  6. Karabatsas CH, Cook SD. Topographic analysis in pellucid marginal corneal degeneration and keratoglobus. Eye 1996; 10: 451–5.
  7. Maguire LJ, Klyce SD, McDonald MB, Kaufman He. Corneal topography of pellucid marginal degeneration. Ophthalmology 1987; 94: 519–24.
  8. Kayazawa F, Nishimura K, Kodama Y, et al. Keratoconus with pellucid marginal corneal degeneration. Arch Ophthalmol 1984; 102: 895–6.
  9. Gomes JA, Tan D, Rapuano CJ, Belin MW, Ambrósio R Jr, Guell JL, Malecaze F, Nishida K, Sangwan VS; Group of Panelists for the Global Delphi Panel of Keratoconus and Ectatic Diseases. Global consensus on keratoconus and ectatic diseases. Cornea 2015; 34(4): 359-69.
  10.  Jinabhai A, Radhakrishnan H, O'Donnell C. Pellucid corneal marginal degeneration: A review. Cont Lens Anterior Eye 2011; 34(2): 56-63.
  11. Ortiz D, Piñero D, Shabayek MH, Arnalich-Montiel F, Alió JL. Corneal biomechanical properties in normal, post-laser in situ keratomileusis, and keratoconic eyes. J Cataract Refract Surg 2007; 33(8): 1371-5.
  12.  Garcia-Porta N, Fernandes P, Queiros A, Salgado-Borges J, Parafita-Mato M, González-Méijome JM. Corneal biomechanical properties in different ocular conditions and new measurement techniques. ISRN Ophthalmol 2014 (2014): Article ID 724546: 19.
  13. Vazirani J, Basu S. Keratoconus: current perspectives. Clin Ophthalmol 2013; 7: 2019-30.
  14. Tatar MG, Aylin Kantarci F, Yildirim A, Uslu H, Colak HN, Goker H, Gurler B. Risk Factors in Post-Lasik CornealEctasia. J Ophthalmol. 2014; 2014: 204191.
  15. Piñero DP, Alcón N. In vivo characterization of corneal biomechanics. J Cataract Refract Surg 2014; 40(6): 870-87.
  16. Labiris G, Giarmoukakis A, Sideroudi H, Song X, Kozobolis V, Seitz B, et al. Diagnostic capacity of biomechanical indices from a dynamic bidirectional applanation device in pellucid marginal degeneration. Journal of cataract and refractive surgery 2014; 40(6): 1006-12.
  17. David VP, Stead RE, Vernon SA. Repeatability of ocular response analyzer metrics: a gender-based study. Optom Vis Sci 2013; 90(7): 691-9.
  18. Moreno-Montañés J, Maldonado MJ, García N, Mendiluce L, García-Gómez PJ, Seguí-Gómez M. Reproducibility and clinical relevance of the ocular response analyzer in nonoperated eyes: corneal biomechanical and tonometric implications. Invest Ophthalmol Vis Sci 2008; 49(3): 968-74.
  19. Fuchihata M, Maeda N, Toda R, Koh S, Fujikado T, Nishida K. Characteristics of corneal topographic and pachymetric patterns in patients with pellucid marginal corneal degeneration. Jpn J Ophthalmol 2014; 58(2): 131-8.
  20. Belin MW, Ambrósio R. Scheimpflug imaging for keratoconus and ectatic disease. Indian J Ophthalmol 2013; 61(8): 401-6.
  21. Terai N, Raiskup F, Haustein M, Pillunat LE, Spoerl E. Identification of biomechanical properties of the cornea: the ocular response analyzer. Curr Eye Res 2012; 37(7): 553-62.
  22. Ambrósio R Jr, Dawson DG, Salomão M, Guerra FP, Caiado AL, Belin MW. Corneal ectasia after LASIK despite low preoperative risk: tomographic and biomechanical findings in the unoperated, stable, fellow eye. J Refract Surg 2010; 26(11): 906-11.
  23. Shah S, Laiquzzaman M, Bhojwani R, Mantry S, Cunliffe I. Assessment of the biomechanical properties of the cornea with the ocular response analyzer in normal and keratoconic eyes. Invest Ophthalmol Vis Sci 2007; 48(7): 3026-31.