اثر هشت هفته تمرین هوازی بر سطوح سرمی RAGE و اینترلوکین-17 در بیماران دیابتی نوع دو با و بدون هایپرلیپیدمی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزش، گروه فیزیولوژی ورزش، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران

2 دانشیار گروه فیزیولوژی ورزش، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران

3 دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه القادسیه، عراق

4 استاد گروه فیزیولوژی ورزش، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران

چکیده

هدف:
دیابت نوع دو شایع ترین بیماری ناشی از اختلالات متابولیسم ،یک چالش پراهمیت جهانی محسوب می شود که به افزایش فاکتورهای التهابی مانند RAGE (Receptor for Advanced Glycation End products ) و اینترلوکین-17(Interleukin-17; IL-17)، گلوکز(Glucose)، انسولین(Insulin) و مقاومت به انسولین(HOMA IR) منجر می شود هدف از این مطالعه بررسی اثر هشت هفته تمرین هوازی بر سطوح RAGE وIL-17 زنان دیابتی نوع دو با و بدون هایپرلیپیدمی بود.
روش بررسی :
این پژوهش به‌صورت نیمه تجربی از نوع کاربردی با طرح پیش‌آزمون - پس‌آزمون انجام شد. جامعه آماری این مطالعه شامل بیماران دیابتی نوع دوم با و بدون هایپرلیپیدمی بودند. حجم نمونه 52 زن بود که به‌صورت تصادفی به 4 گروه 13 نفری 1)دیابت ،2)دیابت و تمرین،3)دیابت وهایپرلیپیدمی 4)دیابت و هایپرلیپیدمی و تمرین تقسیم شدند. تمرینات تناوبی هوازی به مدت هشت هفته و 5 جلسه در هفته به شکل 10-13 تکرار 1دقیقه ای و با شدت 70-50 درصد ضربان قلب بیشینه و 1 دقیقه استراحت فعال بین هر تکرار با شدت 40 -30 درصد ضربان قلب بیشبنه انجام شد. گروه کنترل (دیابت و دیابت وهایپرلیپیدمی) در مدت تمرین هیچگونه فعالیت ورزشی نداشتند.نمونه خونی 24 ساعت قبل و 48 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرینی جمع آوری شد و سرم حاصل جهت اندازه گیری سطوح RAGE وIL-17،شاخص مقاومت به انسولین، گلوکز و انسولین استفاده گردید.تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آنالیز واریانس با اندازه های تکراری، آزمون کروسکال-والیس، آنالیز واریانس یک طرفه در سطح خطای پنج درصد و با استفاده از نسخه 27 نرم افزار SPSS انجام شد.
یافته‌ها:
نتایح نشان داد که تمرین هوازی تاثیر کاهشی بر میزان RAGE (p=0/001)، IL-17 (p=0/001، η2=0/635)، گلوکز (0/001=p)، انسولین (0/001=p) و مقاومت به انسولین (0/001=p) داشته است.
نتیجه‌گیری:
نتایج نشان داد که هشت هفته تمرینات هوازی تناوبی در بیماران مبتلا به دیابت نوع دوم، با و بدون هایپرلیپیدمی، موجب کاهش معنادار سطوح RAGE و IL-17، شاخص مقاومت به انسولین، گلوکز و انسولین شد. این یافته‌ها حاکی از آن است که تمرینات هوازی تناوبی می‌تواند به بهبود وضعیت متابولیکی و التهابی این بیماران کمک کند؛ بنابراین، این نوع تمرینات می‌تواند به‌عنوان یک روش کمکی مؤثر در مدیریت و تسریع روند بهبود بیماران مبتلا به دیابت نوع دوم مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه‌ها

فایل ها

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار