هدف:
کمردرد غیراختصاصی مزمن یکی از چالش‌های اصلی سیستم‌های سلامت جهانی است. اگرچه مایوفاشیال ریلیز (MFR) به‌عنوان یک روش درمانی امیدبخش مطرح شده، اما مطالعات قبلی نتوانسته‌اند اثرات آن را بر کنترل عصبی-عضلانی حین فعالیت‌های عملکردی بررسی کنند. این مطالعه با طراحی یک پروتکل استاندارد و استفاده از الکترومیوگرافی سطحی، به دنبال پاسخ به این سوال است که آیا MFR می‌تواند به‌صورت آنی الگوی فعالسازی عضلات ثبات‌دهنده کمر را در حین باربرداری بهبود بخشد؟ یافته‌های این پژوهش می‌تواند پایه‌ای برای طراحی پروتکل‌های ترکیبی توانبخشی باشد.
روش بررسی:
این مطالعه کارآزمایی بالینی یکسویه کور بر روی 54 نفر بیمار کمردرد مزمن غیراختصاصی که بر اساس معیارهای ورود و خروج وارد مطالعه شدند، انجام گرفت. افراد به صورت تصادفی در 2 گروه (مداخله و شاهد) قرار گرفتند که در گروه شاهد دستگذاری بدون مداخله انجام شد. مقدار فعالیت الکترومیوگرافی عضلات تنه قبل و بعد از اعمال مایوفاشیال ریلیز و بلافاصله حین باربرداری در گروه مداخله و پلاسبو ثبت شد.
یافته ‌‌ها:
مایوفاشیال ریلیز بر کاهش ریشه میانگین مربعات(Root Mean Square; RMS) و افزایش زمان تاخیر فعالیت عضله (delay) ترنسورس ابدومینیس راست حین باربرداری معنادار بوده است (0/05>P) و برای مولتی فیدوس چپ به طور معنادار باعث افزایش delay فعالیت شد. همچنین مایوفاشیال ریلیز به صورت شاهد بر فعالیت الکترومیوگرافی تمامی عضلات تنه بغیر از ترنسورس ابدومینیس چپ، مولتی فیدوس راست، رکتوس ابدومینیس راست و ایلیوکوستالیس راست و چپ حین باربردرای اثرگذار بوده است.
نتیجه گیری:
طبق یافته های این مطالعه تاثیر مایوفاشیال ریلیز بر عضلات تنه به طور آنی حین باربرداری فقط درمورد ترنسورس ابدومینیس راست و مولتی فیدوس اثرگذار بوده است که نشان دهنده اهمیت کلینیکی مایوفاشیال ریلیز برای این عضلات می باشد و نتیجه گرفتیم که آزادسازی مایوفاشیال می تواند با تعدیل فعالیت این عضلات ثبات دهنده خاص حین فعالیت های عملکردی مدنظر قرار گیرد، اگرچه ناپایداری پاسخ های الکترومیوگرافی، احتیاط در تفسیر یافته های الکتروفیزیولوژیک به عنوان نشانگر منفرد اثربخشی را ضروری می سازد. توصیه می شودئاز MFR به عنوان یک روش کمکی در کنار سایر درمان ها (مثل ورزش های ثباتی) برای بهبود کنترل عصبی عضلانی استفاده کرد.