هدف:
آسیب لیگامان صلیبی قدامی (ACL) یکی از شایع‌ترین آسیب‌های ورزشی در زنان ورزشکار است که اغلب با نقص‌های عملکردی و کینماتیکی پس از جراحی همراه است. این مطالعه با هدف بررسی تأثیر هشت هفته تمرینات هاپینگ بر شاخص‌های عملکردی (تعادل ایستا، پویا و حس عمقی زانو) و کینماتیکی (زاویه والگوس زانو) در دختران ورزشکار با سابقه جراحی ACL با اتوگرافت همسترینگ انجام شد.
روش بررسی:
تحقیق حاضر از نوع نیمه تجربی و به صورت پیش آزمون-پس آزمون بود. جامعه آماری تحقیق حاضر را 26 دختر ورزشکار (۱۸-۳۰ سال) با سابقه جراحی ACL تشکیل دادند و از میان آن‌ها، 20 نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند و به طور تصادفی به دو گروه تجربی (تعداد=۱۰) و کنترل (تعداد=۱۰) تقسیم شدند. گروه تجربی برنامه پیش‌رونده هاپینگ (سه جلسه در هفته، ۳۰ دقیقه) را دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل فعالیت روزمره خود را ادامه داد. ارزیابی‌ها شامل تعادل ایستا با بایودکس (OSI)، تعادل پویا با آزمون Y، حس عمقی زانو با Angle Meter 360 (خطای ۴۵ درجه) و کینماتیک زانو با Kinovea (FPPA در فرود تک‌پا) بود. تحلیل واریانس ترکیبی ۲×۲ (گروه × زمان) و آزمون‌ تعقیبی بونفرونی برای مقایسه‌های ساده در SPSS نسخه ۲۷ استفاده شد (0/05>p).
یافته‌ها:
در پیش‌آزمون، تفاوت معنی‌داری بین گروه‌ها در متغیرهای وابسته مشاهده نشد (05/0p>). گروه تجربی بهبود معنی‌دار نشان داد: کاهش 35/61% در پایداری کلی(0/71=η²)، %44/67 در خطای حس عمقی (0/86=η²)، 48/62 % در FPPA (η²=0/73)، و افزایش 92/15%در تعادل قدامی، 11/26% خلفی -داخلی، 15/18% خلفی - خارجی و 14/08% کلی (0/83-0/65 =η²). آزمون بونفرونی تفاوت معنی‌دار بین گروه‌ها در پس‌آزمون (0/001>p برای تمام متغیرها) و بهبود معنی‌دار پیش‌آزمون-پس‌آزمون در گروه تجربی (0/001>p) را تأیید کرد. گروه کنترل هیچ تغییر معناداری نداشت (0/05<p).
نتیجه‌گیری:
تمرینات هاپینگ به طور موثر نقص‌های عملکردی و کینماتیکی را در زنان ورزشکار پس از ACL بهبود می‌بخشد و می‌تواند بخشی از برنامه‌های توانبخشی ویژه زنان باشد. متخصصان توانبخشی از این پروتکل در برنامه‌های بازگشت به ورزش زنان با سابقه جراحی ACL استفاده کنند