هدف:
کم شنوایی یک مشکل شایع در بزرگسالان و سومین علت جهانی زندگی سالیانه با ناتوانی است. هدف از این مطالعه، بررسی وضعیت شنوایی کارکنان دانشگاه علوم پزشکی مشهد می باشد.
روش بررسی:
این مطالعه به صورت مقطعی و با روش نمونه گیری تصادفی پوآسون انجام گردید. تمامی افراد (1111=n) در محیط کلینیک شنوایی و بوسیله یک آزمایشگر مورد ارزیابی قرار گرفتند. ارزیابی‌های انجام شده شامل تاریخچه گیری، اتوسکوپی، ادیومتری تن خالص و تمپانومتری بود. با استفاده از این ارزیابی ها، نوع، میزان و شکل کم شنوایی مورد بررسی قرار گرفت.
یافته ها:
سن افراد شرکت کننده در پژوهش برابر با 44/03±6/74 سال بود. 460 نفر (41/4 درصد) از شرکت کنندگان خانم بودند. 310 نفر (27/9 درصد) دارای کم شنوایی حسی عصبی دو طرفه و 233 نفر (20/9 درصد) دارای کم شنوایی حسی عصبی یک طرفه بودند. میزان کم شنوایی به دست آمده در بیشتر موارد در حد خفیف تا ملایم بود. حدود ۸ درصد از کل افراد دارای کم شنوایی انتقالی بودند. موارد متعددی از پیرگوشی و کم شنوایی ناشی از نویز در بین افراد مورد ارزیابی، مشاهده گردید. بیش از نیمی از افراد بالای 50 سال، مبتلا به پیرگوشی بودند.
نتیجه گیری:
با توجه به موارد متعدد پیرگوشی و کم شنوایی ناشی از نویز و همچنین قابل پیشگیری بودن بسیاری از این موارد، ابتلای بالای افراد ممکن است به دلیل کمبود سواد سلامت، یا بی توجهی به اثرات مشکلات شنوایی باشد.