تاثیر هشت هفته تمرینات قدرتی تراباند بر ریسک فاکتورهای‎ ‎آسیب ‏ACL‏ در تکلیف فرود تک‌پا و دوپا

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ‏اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران

2 دکترای تخصصی گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ‏ایران

10.22038/jpsr.2022.54261.2205

چکیده

هدف:
آسیب ACL یکی از متداول ‌ترین آسیب ‌های غیر برخوردی در بین زنان ورزشکار می‌باشد. پیش‌گیری از آسیب ACL با هدف کاهش ریسک فاکتورها از اهمیت ویژه ‌ای برخوردار است. بررسی ‌ها حاکی از آن است که  در حین حرکات فرود فشار زیادی به مفاصل اندام تحتانی وارد می ‌شود. لذا هدف از این پژوهش بررسی تاثیر هشت هفته تمرین تراباند بر ریسک فاکتورهای آسیب ACL در تکلیف فرود تک‌پا و دوپا بود.
روش بررسی:
در این تحقیق 26 ورزشکار زن نیمه‌حرفه ‌ای با میانگین سن 3/6±25/3 سال، قد 3/8±162/2 سانتی‌ متر و وزن 5/9±59/9 کیلوگرم به‌ صورت هدفمند و در دسترس انتخاب و به ‌طور تصادفی به دو گروه تجربی (13نفر) و کنترل (13نفر) تقسیم شدند. گروه تجربی، به مدت 8 هفته هر هفته سه جلسه و هر جلسه 60 دقیقه تمرینات تراباند خود را انجام دادند در حالی ‌که آزمودنی ­های گروه کنترل تمرینی انجام نداند. از دو گروه آزمودنی قبل و بعد از شروع 8 هفته تمرین تست تکلیف فرود تک‌پا و دوپا گرفته شد. پس از ضبط فیلم توسط دو دوربین، اطلاعات فرود از طریق نرم‌افزار کینوا (8.27) استخراج شد و ریسک فاکتورهای آسیب ACL (والگوس زانو، دامنه حرکتی فلکشن زانو و ران) اندازه‌گیری شد. به ‌منظور تجزیه ‌و تحلیل داده‌ ها از آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر در سطح معنی‌داری 05/0≥p با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 24 استفاده شد.
یافته ‌ها:
یافته ‌های تحقیق نشان داد پس از هشت هفته، بهبود معنی‌داری در کاهش میزان والگوس زانو و افزایش میزان دامنه حرکتی فلکشن زانو در تکلیف فرود تک‌پا و دو پا (0/05≥p) در گروه تجربی مشاهده شد. همچنین، در گروه تجربی بهبود معناداری در افزایش میزان دامنه حرکتی فلکشن ران در تکلیف فرود دو پا (0/05≥p) مشاهده شد، اما در میزان دامنه حرکتی فلکشن ران در تکلیف فرود تک‌پا تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد (0/05>p).
نتیجه‌گیری:
با توجه به یافته‌ های تحقیق به نظر می ‌رسد برنامه تمرینی تراباند در حین حرکات فرود  باعث بهبود در برخی متغیرهای کینماتیکی مفصل ران و زانو شود و سبب کاهش ریسک فاکتورهای آسیب ACL در زنان گردد.

کلیدواژه‌ها